ما وعبور از دره های تاریک زندگی

مزمور4-23:" چون در وادی سایه موت نیز راه روم از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی عصا و چوب دستی تو مرا تسلی خواهد داد."

زندگی مجموعه ای است ازسختی ها و خوشی ها .شکست ها و پیروزی ها.موفقیتها و ناکامی ها.قله ها و ته دره ها.

و اگر زندگی این دو جنبه را نداشت شخصیت ما رشد نمیکرد و ما به بلوغ نمیرسیدیم.

زندگی سطحی و کسل کننده میشد و خوشی ها تکراری و بی رنگ میشدند.اگر طوفان نباشد آرامش بعد ازآن هم معنی ندارد.اگر بیماری نباشد لذت سلامتی حس نمیشد و اگر سختی نباشد آسودگی بی معنا میشد.

و امروز نگا میکنیم به راههای خداوند برای ما هنگامی که نه بر قله ها بلکه در دره ها هستیم.

حتی در تاریکترین روزها و سیاهترین دره ها خداوند همراه ماست.مزمور23-4

در اسرائیل واقعا دره ای وجود دارد بسیار عمیق و باریک که ته آن همیشه تاریک است و فقط در هنگامی که نور خورشید بطور قائم بر آن میتابد تاریکی موقتا جایش را به روشنایی میدهد

و بقیه اوقات تاریک است.

احتمالا داوود در هنگامی که چوپانی میکرده گوسفندانش را از این دره عبور میداده است و شاید هم در یکی از این مواقع مزمور 23 را از خداوند دریافت و برای ما یادگار گذاشته است.

دره در کتاب مقدس معنی سختی ها و تنگیها را نیز در بر میگیرد.

ما چگونه با دره های زندگی روبرو شویم؟

قبل از هرچیز واقعیتهایی در مورد این دره ها وجود دارد که خوب است آنها را بدانیم:

1- دره های زندگی اجتناب ناپذیر هستند

آنها اتفاق میفتند چه بخواهیم چه نخواهیم.شاید شما به تازگی از یکی از آنها بیرون آمده اید شاید هم هنوز در یکی از آنها هستید و یا شاید به ناچار به زودی با یکی از آنها روبرو خواهید شد.

و در تمام طول زندگی ما با دره های مختلفی روبرو خواهیم شد یکی پس از دیگری.

بعد از هر قله کوه دره ای مانند یک اژدها دهان گشوده و منتظر ماست.

عیسی مسیح خیلی واقع بینانه ما را از قبل آماده کرده است.

یوحنا16-33: " در دنیا برای شما زحمت خواهد بود..."

اینجا صحبت از اگر نیست بلکه صحبت از چه موقع می باشد.همه ما سختی های داشته ایم و هنوز هم داریم و در آینده نیز خواهیم داشت.

عزیزان  منتظر ناامیدیها – دلشکستگیها – شکستها – و ضربه ها باشید.

اینها جنبه های طبیعی زندگی در یک دنیای سقوط کرده هستند پس از پیشامدها متعجب و هراسان نشوید.

2- دره های زندگی قابل پیش بینی نیستند

شما قادر به برنامه ریزی برایشان نیستید. نمی توانید جدول زمانی برایشان طراحی کنید.

همیشه غیر منتظره خواهد بود.هنگامی که وقت کافی برایش ندارید .آمادگی برایش ندارید و همیشه در بدترین زمان پیش آمدها اتفاق می افتند.

حتما خیلی عالی میشد که از قبل از پیش آمدها مطلع بود و با آمادگی  با آنها روبرو میشدیم.

سختی ها نا گهانی میایند. تا حالا دقت کرده اید چطور یک روز خوب به سرعت به روزی تلخ و سیاه تبدیل میشود؟ با یک تلفن،نامه، خبر، یا یک معاینه ساده پزشکی، یک تصمیم اشتباه

ناگهان دره تاریک و عمیق دهان میگشاید.....

ارمیا20-4 : " خرابی از پی خرابی فرا میرسد تا سرزمین ما را بکلی ویران کند.ناگهان، در یک

چشم به هم زدن، تمام خیمه ها غارت میشوند و خانه ها به ویرانه تبدیل می گردند."

3- دره ها برای همه وجود دارند

هیچکس مصون نخواهد بود، هیچکس عایقی برای درد و رنج ندارد،هیچکس مسیر زندگی را تا به آخر اسکیت نمیکند و بی درد سر و تکان به مقصد نمیرسد.

همه مشکلات خواهند داشت.عادلان و شریران همه و همه.اگر سختی ها در زندگی شماست معنیش این نیست که شما انسان بدی هستید بلکه معنیش این است که شما یک انسان هستید

کلام خدا به وضوح اعلام میکند که گاهی برای بدان اتفاقات خوب و برای خوبان اتفاقات بد می افتد.دره ها منصف هستند و اصلا برایشان فرقی نمیکنند شما خوب یا بد هستید آنها به سر وقتتان خواهند آمد.آنها بیطرفند.

هنگامی که در سختی ها هستیم اولین پرسش این است  چرا من؟

چرا شما نه؟ به راستی فکر میکنید شما با دیگران فرق دارید و یک استثنا هستید؟

شما تنها فرد  در میان انسانها از ابتدا تا الان هستید که نباید شکستی و یا غمی و نا امیدی در زندگیتان باشد؟ به جای اینکه بپرسید چرا من واقع بین باشید و بپذیرید که انسان هستید و در دنیای سقوط کرده زندگی میکنید و سختی برای همه وجود دارد.یادتان باشد اینجا آسمان و بهشت نیست.زمین و دنیای  زیر کنترل گناه و شیطان است.سختی ها و مشکلات وجود دارند برای همه چه مسیحی و چه غیر مسیحی چه خدا پرست و چه منکر خدا چه عادل و چه شریر.

4-دره ها موقتی هستند

برای هر سختی پایانی هست. دره محل سکونت دائمی نیست فقط گذرگاهیست موقتی.

مزمور4-23: " حتی اگر ازدره تاریک مرگ نیز عبور کنم...."

عبور کنم نه سکونت کنم.

هر موقعیت سخت و هر اتفاق ناخوشایند پایانی دارند، معمولا هنگام سختی احساس بن بست میکنیم اما همیشه گذشت زمان خلافش را ثابت میکند.مانند تونل که ورودی و خروجی دارد.

سختی ها میایند که عبور کنند نه اینکه بمانند.

اول پطرس 6-1 : " و در این بسیار شادمانید، هرچند که اکنون کوتاه زمانی بنا به ضرورت در آزمایشهای گوناگون غمگین شده اید. "

کلام خدا به وضوح تایید میکند که ما با شرایط سخت رویرو خواهیم شد اما فقط برای مدتی نه همیشه و دائم. و در پی آن شادی عظیمی خواهد بود در جایی که دیگر سختی حتی بصورت موقت وجود نخواهد داشت و آرامش و شادی دائم حکمفرما خواهد بود.

حتی اگر شخصی در طول تمام زندگی زمینی خودش در مشکلات باشد باز هم در مقایسه با ابدیت میشود گفت که مشکلات او نیز موقتی بوده است.

حتی میشود از مشکلات هم برکت گرفت به شرطی که با آنها درست برخورد کنیم، مشکلات موقتی هستند اما برکاتی که با عبور درست از این دره ها بدست میاید بسیار بسیار طولانی تر در زندگی ما حضور خواهند داشت.

بر طبق کلام خدا مشکلات آزمون ایمان ما هستند و میتوانند به ما کمک کننید تا در هنگام روبرو شدن با خداوند لبخند رضایت او را در رویش ببینیم.

اول پطرس 7-1 : " تا اصالت ایمانتان در بوته آزمایش به ثبوت رسد و به هنگام ظهور عیسی مسیح به تمجید و تجلیل و اکرام بیانجامد..."

ما قله ها را دوست داریم اما در قله ها ایمان محکم نمیشود بلکه در دره ها ست که ایمان و توکل استوار میگردند.وقتی همه چیز خوب پیش بره ما نیازمان به خداوند را از یاد میبیریم.

ایمان یعنی در موقعیتهایی که حضور خدا در نزدیکی ما نیست یا ما احساسش نمیکنیم و سختی ها و مشکلات از هر سو احاطه مان کرده.خداوند را با پرستش و ستایش بیاد بیاوریم.

هر مشکلی یک هدف در پی دارد، خداوند شخصیت ما را در مشکلات شکل میدهد، او میخواهد ما را تغییر دهد و رشد دهد.

مشکلات ایمان ما را بنا میکنند.خداوند بیشتر از آنکه در فکر راحتی و رضایت ما باشد در پی ساختن شخصیت ماست تا شایسته و آماده ورود و سکونت در ملکوتش باشیم و آنجاست که هدف خداوند آرامش و راحتی کامل ماست.

روی زمین او بیشتر نگران قدوسیت ماست تا رفاه ما.چون شادی و رفاه زمینی موقتیست اما قدوسیت به ابدیت رهنمون میکند و اتفاقا شادی عمیق و دائمی نیز در پی دارد.

او میخواهد ما شبیه عیسی مسیح شویم، و در این راه همان مسیری را باید طی کنیم که مسیح طی کرد.آیا مسیح  سختی نداشت و مشکلات در زندگیش نبود؟ همه میدانیم که بود.

آیا مسیح ترد نشد؟ شد و من و شما هم میشویم، آیا وسوسه نشد که نا امید شود؟ شد و من و شما هم میشویم، آیا او  را تحقیر نکردند؟ آیا او را درک نمیکردند؟ آیا از او انتقاد نمیکردند؟ آیا به او تهمت نمیزدند؟  جواب را خودتان میدانید.

چرا فکر میکنید شما فرق میکنید و نباید مشکلی در زندگی داشته باشید؟

همه ما باید از دره ها عبور کنیم.

آیا خداوند مشکلات را بوجود می آورد و او مسئول وقایع غم انگیز زندگی ماست؟

جواب منفی است او خدایی نیکوست و عامل مشکلات زندگی ما نیست .

اما او مشکلات و سختی را بکار میگیرد تا شخصیت ما را تغییر دهد.

هنگام عبور از دره ها باید چکار کنیم؟

مزمور4-23:" چون در وادی سایه موت نیز راه روم از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی عصا و چوب دستی تو مرا تسلی خواهد داد."

از بدی نخواهم ترسید

این اولین و مهمترین عکس العمل ما در برابر سختی ها باید باشد، مانند داوود که میگوید هنگام عبور از وادی سایه موت نه هنگام فرار و یا دویدن از وحشت .

عبور یعنی گذشتن با آرامش، قدم به قدم و با حواسی جمع و با اعتماد و اطمینان خاطر

من از سختی ها نمیترسم بلکه با آرامش از آنها عبور میکنم

این یک تصمیم است نه یک دستور روانپزشکانه برای تکرار و تلقین عدم ترس به خودمان.

اگر الان از چیزی میترسید دلیلش این است که تصمیم گرفته اید بترسید.مشکلتان هرچه میخواهد باشد.شما تصمیم گرفته اید به نقاط منفی مشکل  تمرکز کنید.تصمیم گرفته اید به مسیح نگاه نکنید.شما میتوانید همین الان تصمیمتان را تغییر دهید.

این اراده خداوند برای شماست. شاید بپرسید من چطور تصمیمم را عوض کنم؟

با تمرکز روی قدرت خدا نه بزرگی مشکلتان، به همین سادگی.

تاثیر یک مشکل مشخص و واحد روی دو نفر متفاوت خواهد بود هنگامی که نقطه تمرکز آنا متفاوت باشد.یکی که بر مشکلات تمرکز کرده  بشدت آسیب خواهد دید و آن کسی که به قدرت خدا متمرکز شده ایمانش تقویت میشود.

تمام مسئله همین جاست که در مشکلات تمرکزتان بر چیست؟

نیاز ما تمرکز بر مسیح است نه شرایط، بر نجات دهنده است نه بر گرفتاری، بر قدرت خداست نه بر ابعاد مشکلات.

کولسیان 11-1 : " و با همه نیرویی که از قدرت پر جلال او سرچشمه می گیرد، از هر حیث نیرومند شوید تا صبر و تحمل بسیارداشته باشید "

قدرت  و انرژی انسانی خیلی سریع تخلیه میشود، بعد از یک سختی و مشکل دیگر رمقی باقی نمی ماند.تحمل انسان محدود است و خیلی زود تمام میشود، برای همین در دره های زندگی به منبعی قوی تر و عظیمتر و لایزال نیازمندیم.قدرت انسانی ما به تنهایی یارای مقابله ندارد.پس به خداوند نیازمندیم.خدایی که چنین وعده های مکتوبی به من و شما داده است:

مزمور 18-34: " خداوند نزدیک دل شکستگان است، او آنانی که امید خود را از دست داده اند ، نجات خواهد داد."

ارمیا 11-29 : " خواست و اراده من، سعادتمندی شماست و نه بدبختی تان، و کسی جز من از آن آگاه نیست. من می خواهم به شما امید و آینده خوبی ببخشم."

می دانم و ایمان دارم خداوند با من است

مزمور4-23 : " زیرا تو ای شبان من با من هستی..."

خداوند نه فقط نیرویش بلکه حضورش هم در دره ها با ما خواهد بود.شما هرگز لازم نیست از دره ها به تنهایی عبور کنید، هرگز لازم نیست روزهای تاریک و سیاه را به تنهایی به سر برید، خداوند میگوید : " من با تو خواهم بود"

اشعیا2-43: " چون از آبها بگذری من با تو خواهم بود و چون از نهرها عبور نمایی تو را فرو نخواهند گرفت، و چون از میان آتش روی، سوخته نخواهی شد و شعله اش تو را نخواهد سوزاند."

تو غرق نخواهی شد، نخواهی سوخت،چون خداوند میگوید من با تو خواهم بود، او در هر قدمی که هنگام عبور از دره ها برمیداری همراه توست.هنگامی که با مسیح قدم بر میدارید لازم نیست از چیزی بترسید، او در کنار شما همان نزدیکیهاست نگران نباشید.

خداوند پرده آسمان را کنار نزده و سرش را از گوشه ای درنیاورده و از همان بالا خطاب به ما نمیگوید: « نترسید من با شما هستم ...» بلکه او همینجا با ماست "عمانوئیل" است.خدا رو شکر

او با ما در دره است و ما میتوانیم دست در دست او و با راهنمایی او از دره عبور کنیم.

به این نکته زیبا در مزمور 23 دقت کنید:

از شروع مزمور تا آیه 4 داوود از ضمیر سوم شخص را برای خداوند بکار میبرد اما از این آیه و از هنگامی که موضوع عبور از دره پیش میاید او دیگر در مورد خداوند نمیگوید بلکه با خداوند صحبت میکند:« زیرا تو با من هستی.....»

بله در دره های زندگیست که ما با خداوند رو به رو میشویم.هنگامی که در سختی ها هستیم نمی خواهیم از خدا صحبت کنیم بلکه میخواهیم با خدا صحبت کنیم.

در دره هاست که خدا برای ما ملموستر و واقعی تر است.

به راهنمایی و هدایت خداوند تکیه خواهم کرد

" عصا و چوب دستی تو مرا تسلی خواهد داد..."

عصا و چوب دستی دو وسیله ساده و مهم در دستان شبان برای محافظت و هدایت گوسفندان هستند.

عصایی که معمولا شبانان استفاده میکردند تکه چوبی بوده به طول حدودا60 سانتی متر که در انتهای آن گره ای سفت و محکم وجود داشته و شبانان در بکار گرفتن آن بعنوان یک وسیله جنگی و دفاعی مهارت داشتند.

خداوند میگوید هنگام عبورتان از دره ها من از شما دفاع میکنم من مراقبتان هستم.عصای خداوند  از شما محافظت میکند.

خداوند ما در آسمان بی خیال و خونسرد به تماشای عبور ما ننشسته است او با غیرت برای ما میجنگد.و عصای خداوند سمبل نبرد و دفاع او برای ماست.

چوب دست شبانان معمولا چوبی بلند و کشیده بوده است که شبانان برای راهنمایی و جهت دادن به حرکت گله از آن استفاده میکردند.او از چوب دستی استفاده میکند تا گوسفندان را به سمت خودش بیاورد در راه درست هدایت کند و مراقب قدمهایشان باشد.

چوب دستی خداوند سمبل هدایت اوست.

هنگامی که از دره های تاریک عبور میکنیم یکی از عواملی که موجب وحشت میشوند سایه ها هستند. در تاریکی سایه های رو دیوار موجب ترس و نگرانی هستند.

داوود هم در مزمور 23 نمیگوید وادی مرگ میگوید وادی سایه مرگ

بد نیست چند نکته مهم در مورد سایه ها در زندگیمان را با هم بررسی کنیم:

1- سایه ها همیشه از اصل مورد بزرگتر هستند به عبارت دیگه ترس از موضوعی به مراتب از خود موضوع بزرگتر است.

2- سایه ها نمی توانند به ما آزاری برسانند.هیچگاه سایه یک کامیون نمی تواند ما را زیر بگیرد.سایه ها فقط میتوانند بترسانند.

3- هیچ سایه ای تشکیل نمیشود مگر اینکه از جایی نوری بتابد .در واقع وجود سایه علامت بودن حضور نور جایی در همان نزدیکیهاست.

هنگامی که از سایه میترسید فرار نکنید چون به دنبالتان میاید بلکه بایستید و به منبع نور نگاه کنید که در آن صورت سایه پشت سرتان میافتد.

مسیح خداوند میگوید : من نور جهان هستم" اگر به او بنگرید تمام سایه ها پشت شما بر زمین خواهند افتاد.

انتخاب با شماست آیا به دنیا و مشکلاتش مینگرید و از سایه های ریز و درشت در تشویش و نگرانی بسر میبرید؟ یا بر نور جهان خیره خواهید شد و آرامش خواهید یافت؟

هنگام عبور از دره ها به سایه ها خیره نشوید بلکه به نور عالم که در وعده  داده تا انقضای عالم با شما خواهد بود.

مزمور19-34: " زحمات مرد صالح بسیار است اما خداوند او را از همه آنها خواهد رهانید "

پس حال مشخص است که برای همه ما مسیحیان مثل بقیه مردم جهانت سختی و مشکلات خواهد بود. ایمانداران هم نا امیدی را تجربه خواهند کرد، داغ عزیزان خواهد دید و عمگین و آزرده خواهد شد،مشکلات مالی خواهند داشت، مشکلات خانوادگی خواهد داشت.

ایمانداران هم باید از دره های تاریک زندگی عبور کنند، اما یک فرق بسیار بسیار بزرگ با بقیه مردم دنیا دارند و آن اینکه هیچگاه در این مراحل و سختی ها تنها نیستند و حضور یک شبان نیکو به آنان تسلی و آرامش میدهد.خدا با ماست. آمین